خلوت دل

 

بعد از هزار سـالی میسوزد ار چنــــــــاری...

از عمق سینهء خویش وز انـدرون شراری...

دردا ز رنج دوران اینـــــسان به سن خُردی

کز اتـــــــــــــش نهـانم سوزم به اشکاری...

 

اعظم شادکام

 

 

نوشته شده توسط در دوشنبه 27 مهر1388 ساعت | لینک ثابت

 

محسود عدویم که مرا خوار بخواهد...

یعنی که سرافکنده و بیمار بخواهد...

جای بر و بر دادن و بالش

بیهوده و در رنج و دل افگار بخواهد...

 

اعظم شادکام

 

 

نوشته شده توسط در شنبه 4 مهر1388 ساعت | لینک ثابت

 

نمودم جستجو دنیا سراسر...

 

بیابم بر پدر لفظـــــی برابر...

 

ندیدم بهتر از مادر قـــیاسی

 

پدر را خواندمش مانند مادر...

 

 

اعظم شادکام

 

نوشته شده توسط در دوشنبه 15 تیر1388 ساعت | لینک ثابت

 

اگر هر ادمی در جمـــــع و تنــــــها...

 

به هر حالی چه در شادی چه غمها...

 

تعادل پیشه سازد در عمــــــل نیز

 

نخواهد شد چنــان اشفـــــته دنیا...

 

....................................................................

 

عمری که رفته از کف هرگز به کف نیاید...

 

چون میرود از این سو  از ان طرف نیاید...

 

مانند حرف و گفته ، چون کج رها شود ان

 

دنبالش ار دوی نیز ، سمت هدف نیاید...

 

..............................................................

 

گفتند تا جهانست باید که عشــــــــق ورزید...

 

از گرمیَــــــش نترسید وز سردیــــش نلرزید...

 

عشقش نمی نوشــــتند گر اینچنین نمی بود

 

شیرین و تلخ و گاهی در شوق و شور و تردید...

 

 

اعظم شادکام

 

نوشته شده توسط در پنجشنبه 11 تیر1388 ساعت | لینک ثابت

 

بنشسته گوشه ای و سنجیده میدهم گوش...

 

از دیده نکته ای را کمـــــــتر کنم فراموش...

 

اکنون نظــــــــــاره دارم تا وقت ان براید

 

سر وا کند در انگه اتشـفشان خاموش...

 

 

اعظم شادکام

 

 

نوشته شده توسط در یکشنبه 17 خرداد1388 ساعت | لینک ثابت

 

 

نماند حال دنیا این چنین نیز...

 

نماند چنگ تقدیر این چنین تیز...

 

که هر پستی بلندی دارد و عکس

 

چو پر گردد شود هر کاسه لبریز...

 

 

اعظم شادکام

 

 

نوشته شده توسط در سه شنبه 5 خرداد1388 ساعت | لینک ثابت

 

چه شبهایی چو شمعی تا سحرگاه...

 

ز چشمم اشـــک و از دل امدم اه...

 

بیاد انهمه احســـــــاس شیرین

 

نشینم تا سحرگه گاه و بیــگاه...

 

......................................................................

 

گهی شعر و گهی خوانم ترانه...

 

گهی دلتنــــگیم سازم بهـــــانه...

 

دلم وا میشود تا میســـــــرایم

 

اگر بی عیب و گر بس ناشیانه...

 

...................................................................................

 

 

بهشت بی فکر و برهان ، خوب و نیکوست...

 

شنــــیدم محفـــــــــل جمعی پریـــــروست...

 

بمــــــــاند بیـــــــنمان ، اما جهــــــــــنم

 

نباشد ، پس کـــــــجا بد را کَنند پوست؟

 

......................................................................................

 

 

سیاهی در سپیدی ، سایه روشن...

 

سراب و اب و خارستان و گلشن...

 

نباشد این کجـــــــــا معنا دهد ان

 

تضادش میکند دنیا ملـــــــوّن... 

 

 

اعظم شادکام

 

 

نوشته شده توسط در جمعه 1 خرداد1388 ساعت | لینک ثابت

 

با نام ، یاد و شکر خدا

 

اگر گــــیرند از دنـــــــیا

 

به زور این رنگ اسایش...

 

که خواهد داد بر دنــــیا

 

سکوت و صلح و ارامش ؟

 

و توفیق ار به هر کاری

 

نبینی اخرش یاس است

 

موفــق گر بخواهی شد

 

امیدت رو به افزایش...

 

اعظم شادکام(دریا)

 

نوشته شده توسط در دوشنبه 17 فروردین1388 ساعت | لینک ثابت

 

دو سه روزیست گرفته است دلم...

 

شده غم همره با اب و گلــــــم...

 

زینهمه غصه که جا کرده به دل

 

چه بگویم که ز شادی خجلم...

 

.........................................................................

 

من و تو گر نشویم ما به فناســت...

 

تا به کی راه من از تو به جداست...

 

تا جدا باشد از این ، ان بخــــــــــدا

 

هر چه ره رفته و برگشته خطاست...

 

.......................................................................................

 

روزگاریست که اندوختــــــه ام...

 

شده هر ان چه که اموخته ام...

 

هر چه اموخته بگرفته به کار

 

گر چه در این گذران سوخته ام...

 

 

اعظم شادکام

 

 

نوشته شده توسط در چهارشنبه 20 آذر1387 ساعت | لینک ثابت

 

گذشت عمر و نپرســـیدند یاران...

 

 

پیاده رفته را حالی ســــــــواران...

 

 

که رسم و عادت دنیا همین است

 

 

که خوش حالان نپرسند از نزاران...

 

 

.........................................................

 

 

چو تلخ است صنعت شعرم همین است...

 

 

به واقع حس و احساسم چنین است...

 

 

تصنع گه گهی باشد به شـــــــــــــعرم

 

 

روانم با چنین حالی عجـــــین است...

 

 

.....................................................................

 

 

کلید بود و لیکن قفل زبان شکســـــــــتم...

 

 

تشنهء جرعه ای می جام جهان شکستم...

 

 

سفر به حال معنا دلی شکســـــته خواهد

 

 

نماز را از اینرو بدین ضمـــــــان شکستم...

 

 

..................................................................

 

 

بدان هر گنج پنهــــان راز دارد...

 

 

به هر پیچ و خمش اعجاز دارد...

 

 

به قرانی که میخوانی بیندیش

 

 

که بر اعجازش این اواز دارد...

 

 

............................................

 

 

اگر حامی شوی بر کودکی باز...

 

 

تسلایش دهی با حــــرف و اواز...

 

 

بدین صنعت میانجی کرده باشی

 

 

میان کودک و دنــــــیای پر راز...

 

 

...................................................................

 

 

مکن حتی بدان را بس مکــــــافات...

 

 

به صلح و خوبی اندیــش و مراعـات...

 

 

اگر همچون عقابی ، شاخ زیتـــــون

 

 

به لب گیر و کیان وش کن مـساوات...

 

 

...........................................................................

 

 

صادقانه زیســـــــــتن در این جهان...

 

 

می نمایاند وجــــــودت مهـــــــربان...

 

 

گر فروتن باشی و خوشخو سرشت

 

 

میشوی چون رنگ صاف اســـمان...

 

 

......................................................................

 

 

میتوان بی هر چرا و چون شدن...

 

 

با نگاهی جادو و مفــــتون شدن...

 

 

زیر باران ســــــــایه پروانگــــــی

 

 

در سپیدی وزن دیگر گون شدن...

 

 

...................................................................

 

 

اگر کورم به لطفی کن هدایت...

 

 

ندارم از نو مقصود شـــــکایت...

 

 

اگر در یاد بودم لحـــــظه ای کن

 

 

از این افسانه ها قدری روایت...

 

 

....................................................................

 

 

گهی دارم وفا گه گشته این سان...

 

 

نوید گل دهم باغ و گلســــــــتان...

 

 

اسیر ان وفای دوســـــــــــت گردم

 

 

گهی اما سیاهم رنگ عصیـــــان...

 

 

............................................................................

 

 

اندر خیالم اینجا خلوت گــزیده بودم...

 

 

غوغای عشقبازان در دل نــدیده بودم...

 

 

میدادم ار ادامه با ربـــــــــــنا  دل اواز

 

 

تا گنبدی ز مینا شاید رسیده بودم...

 

 

.....................................................................................

 

 

به شطرنج زمان گاهی وزیـــرم...

 

 

گهی بر لطف و مهر اما سفیرم...

 

 

خرد ورزیدنم چون خسروان گه

 

 

امیری عاقل و فردی کبـــیرم...

 

 

............................................................

 

 

زمانی میرود تا استخــــــــــــوانم...

 

 

به خــون و در رگ و و در این زبانم...

 

 

همان شیطان که هیچ از ان ندانی

 

 

کند مانند اهــــــــــن این لسانم...

 

 

...........................................................

 

 

در رهگذر خیالم اهنــــــــگ حضـور...

 

 

هستی بدهد به بال و پر وقت عبور...

 

 

گر حال و توان باشدم اندر پر و بال

 

 

کی در ره پرواز کنم قصر و قصور...

 

 

............................................................

 

 

ندیدی یوســـــــف از اعماق ان چاه...

 

 

موفــــــق شد برون اید به ناگــــــــاه...

 

 

امیدت را مده از دست و خوش باش

 

 

که با این کفــــش تا پایان روی راه...

 

 

....................................................

 

 

چنان بردی حبیبـــــــــم را به یغما...

 

 

به خون بنشاندی این چشم فریبـا...

 

 

همان یاری که گل رو چون فرشته

 

 

نبــودش مثل و ماننـــــدی به دنیا...

 

 

................................................................

 

 

اگر سرشاری از شور جـــوانی...

 

 

کمین همچون پلنگی در نهـانی...

 

 

نخواهی گر شوی بدنام و محکوم

 

 

جوانمردی بکن تا میتـــــــــوانی...

 

 

.................................................................

 

 

اگـر بابای دنـــــیایی بخـــــندان...

 

 

مدد کن بهر هـــر خیزان و افتان...

 

 

رفیعت میکند این کار و این فعــــل

 

 

به اعقابت رسد خوشنامی از ان...

 

 

.................................................................................

 

 

دل مجـــــــنون به لیلــــــی می طپد باز...

 

 

به لب دارد هــــــــــــزاران ســــــاز و اواز...

 

 

چه معمـــــــاری بــــنا کرد ان دلـــــــش را

 

 

که مست است و به ساقی گشته دمساز...

 

 

.....................................................................

 

 

نجاتم داده بود از غصــه انگار...

 

 

معما گشته بود این منطق یار...

 

 

گهی مانند باد اینسو بدانسو

 

 

گهی چون کرم ابریشم گرفتار...

 

 

.................................................................

 

 

این شعرهای زیبا تنها خطاب عشق است...

 

 

از تابش بلند ان افتـــــاب عشـــــــق است...

 

 

ارامشی که یابی در این صـــــــــــــدای ارام

 

 

تنها اشارتی لیک از این کتاب عشق است...

 

 

اعظم شادکام

 

 

نوشته شده توسط در یکشنبه 12 آبان1387 ساعت | لینک ثابت

 

 

به عمری پا به پا با عشق رفتم...

 

 

به سختی هر کجا با عشق رفتم...

 

 

میان قایقی از جنــــــــس دریــــــــا

 

 

شدم چون ناخدا با عشـــق رفتم...

 

 

...................................................................

 

 

به چشمم دیده ام این دل تپیدن...

 

 

((شنیدن کی بود مانند دیدن))

 

 

که گوش از دور می چیند سخن را

 

 

ولی چشم از قریب است گرم چیدن...

 

 

................................................................................

 

 

خردورزان ! جهان بی عشق تنهاست...

 

 

و عشق ایینه ای در قلب دریـــــــاست...

 

 

بدون عشــــــــق اگر سازی جهــــــــانی

 

 

نه اول کــــــــارش و اخر نه پیداست...

 

 

...............................................................................

 

 

شاید که روز بعدی چون مرده خفته باشم...

 

 

پندی که داده ام نک گفتم که گفته باشم...

 

 

گنجی است در جهان لیک مخفی بود به جایی

 

 

شاید به خانهء عشــــــــق انرا نهفته باشم...

 

 

اعظم شادکام

 

 

 

 

نوشته شده توسط در سه شنبه 7 آبان1387 ساعت | لینک ثابت

 

مپسندید که دنیا بشـــود خانهء جنـــــــگ...

 

 

مگذارید بتــــــــاریخ بماند رد ننـــــــــگ...

 

 

در جهان صلح بکارید و محبـــت دروید

 

 

انعکاسش بنشینید سپس گوش به زنگ...

 

 

۸۸۸۸۸۸۸۸۸۸۸۸۸۸۸۸۸۸۸۸۸۸۸۸۸۸۸۸۸۸۸۸۸۸

 

 

تخم کـــــــینه ز جـــــهان بردارید...

 

 

از درون و ز نهـــــــان بـــــردارید...

 

 

با رفاقت بفشارید چو دســـــــــــت

 

 

کینه از قلـــــــــب و زبان بردارید...

 

 

۸۸۸۸۸۸۸۸۸۸۸۸۸۸۸۸۸۸۸۸۸۸۸۸۸۸۸۸۸۸۸۸۸۸

 

 

اتش عشق است که بس اخـــگر کند...

 

 

تن بسوزاند چو خاکســــــــــتر کند...

 

 

ورنه هر انسان در امن و ایمــــنی

 

 

ادعای عشـــــــق هر دلبــــــــر کند...

 

 

اعظم شادکام

 

 

 

 

نوشته شده توسط در یکشنبه 5 آبان1387 ساعت | لینک ثابت

سلام.امروز روز برنامه ریزی و امار هست...

بر اهل این مقوله مبارک باد...

اگرچه برنامه ریزی چیزی نیست که

به قشر خاصی تعلق داشته باشه...

و تقریبا در هر سطح و درجه و در هر قشری

بنابر ظرفیتها و افکار و نیتها و ارمان هاشون وجود داره و عملا در حال اجرا هست حتی

اگر بنظر نرسه...

قطعا چارچوب افکار و مصالح و ایده الهایی که هر انسان هر جامعه و هر کشور و منطقه

برای خودش ترسیم میکنه با دیگران متفاوت هست

و تفاوت در سلیقه ها و در سطح بالاتر در روشها و برنامه ریزیها نیز از همین مسئله ناشی میشه...

این در عمل هست که نشون داده میشه کدوم روش و عمل صحیح است

 

 

 

انکه دارد هدفی در دل هر قصدی و کار...

ور که حرکت بکند روی همان طرح و مدار...

میرساند به ســــلامت گذر کشتی خویش

گیرد ارام به مقصـــــــــدکده ای امن کنار...

 

اعظم شادکام

 

 

 

نوشته شده توسط در چهارشنبه 1 آبان1387 ساعت | لینک ثابت

 

نه بتوان زار و دلتنگ از جهـــان شد...

 

نه حتی اندکی شـــــاد از زمان شد...

 

که چون گریی بگویندت فســــرده

 

و هر خندان به ناخن ها نشان شد...

 

٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬

 

ادمی تا قلهء انســــــــــان شدن...

 

خون بباید در دل و در جـان شدن...

 

گه به ارامش لبی خندان و شاد

 

گه به غم در ورطهء طوفان شدن...

 

٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬

 

میرسد روزی که عدل و علم و داد...

 

میکند بازار نامــــــردان کســــاد...

 

میرسد روزی که دنیا رنــــگ صلح

 

گشــــــــته ازاد و پر از انسان راد...

 

٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬

 

مرا درس خوشی داد این زمانه...

 

که باشم صاحب صبری یگـــانه...

 

ببیـــنم ، بشنوم ، خوانم ولیکـــــن

 

تحملــــها کنم در این مـــــــــیانه...

 

٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬

 

خواهی ار قلبت پر از حکمت شود...

 

بر لبت جاری به هر صحبت شود...

 

 پیش از ان صحبت ، بکن دقت به کار

 

خود به خود دیگر همین عـــادت شود...  

 

اعظم شادکام

 

 

 

نوشته شده توسط در پنجشنبه 25 مهر1387 ساعت | لینک ثابت

 

مرا عهدی بود در این وجودم...

 

 

نشد روزی که پابندش نبودم...

 

 

بُوَد تا در بدن نایی و بـــــــــوده

 

 

به عشق مردمم شعری سرودم...

 

 

............................................................................

 

 

حیات چون نمایش در پیش دیده هامان...

 

 

گه دیگری به بازی گه خود میان میــدان...

 

 

باید ز روی صحنه انسانترین گـــــذر کرد

 

 

حتی به نقش کوچک یا برتـــر و فراوان...

 

 

............................................................................

 

 

مردم دنــیا ز یکدیگر اگر دورنــــــد نزدیکند...

 

 

اگر دلهای صــد ملت  بهم جــــــورند نزدیکـند...

 

 

 به صلح و عشق و امنیت ، محبت گر میامیزند

 

 

بدین حالت اگربسیار مهجـــــــورند نزدیکند...

 

............................................................................

 

 

مگر جز قلــــب جایی دارد این عشــــــق؟

 

 

مگر جــــــــز درد چیزی ارد این عشــــــق؟

 

 

ولی درد است اگر درمـــــــــــــان بُوَد نیز

 

 

که گه میخنــدد و گه زارد این عشــــــــق...

 

 

اعظم شادکام

 

نوشته شده توسط در سه شنبه 23 مهر1387 ساعت | لینک ثابت

 

نمیدانی که عشـــــق اب است و اتش؟

 

گهی سرد است و گه گُرّان و سرکش؟

 

نباشد گر چنین نامش نه عشــق است

 

وگر عشــق است چون اتــش بنامش...

 

..............................................

 

انکه دوری میکند از این عبود...

 

سر نمیساید به درگاه  سجــــود...

 

لحظه ای در خلقتش گر بنگرد

 

خالق کل جهـــــــان را میســتود...

 

..............................................

 

زندگانی جاری است مانـند رود...

 

با تمام بیش و کم ، بود و نبــود...

 

در میان پیچ و خم های جهـــــان

 

با صبوری بایدت راهـــی گشود...

 

..............................................

 

میـــــنویسم نه بــه مقصــــــود تنم...

 

میــــــــنویسم به هـــوای وطــــــنم...

 

عشق میهن بکشد شعله به پوست

 

استخوان سوزد و سوزد کفــنم...

 

اعظم شادکام

 

نوشته شده توسط در یکشنبه 21 مهر1387 ساعت | لینک ثابت

 

دیروز نشستیم که سودا چه شود باز...

 

امروز نشستیم که فردا چه شود باز...

 

دیروز گذشت و غم امروز چو فردا

 

فردا بنشینیم که دنیا چه شود باز...

 

......................................................

 

پشه ها را دیده ای دور چراغ؟

 

سوزد از گرما وجودش داغ داغ...

 

حیف باشد تا به قدر پشه ای

 

روشنایی را نگیریمش سراغ...

 

................................................

 

دست به دست رد کنید اینهمه عاشقانه را...

 

لحظه به لحظه حس کنید نغمهء شاعرانه را...

 

تا نگرفته غم سراغ از کلمات سرخوشم

 

حال و غنیمت شمرید خندهء بی بهانه را...

 

........................................................

 

بچه ها را بین چه سان با عشق بازی میکنند...

 

گه نشسته خیره گاهی جمله ســــازی میکنند...

 

مثل الماسی که توپ بچه ها در بازی است

 

چون نمیدانند قدرش بی نیازی میکنند

 

اعظم شادکام

 

 

نوشته شده توسط در یکشنبه 14 مهر1387 ساعت | لینک ثابت

 

قلبم ان سان نازک است و شیشه ای...

 

که نیازش نیست زخـــــم تیشــــــه ای...

 

میشود صــــــد تکــــه با حتی به کــــــژ

 

بـــــــر زبــــــان اوردن اندیشــــــه ای...

 

::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::

 

ان که چشمی را کند دریای اشک...

 

غافل است از اتش گرمـــای اشک...

 

بیگناه ار قلبــــی ازردی به جــــــور

 

روزگــارت میشود دنیـــــای اشک...

 

::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::

 

عید است و جهان خُرّم و خشنود...

 

از شــــوق ادای امـــــر معبـــود...

 

خوش انکه ثمر گرفته زین وصف

 

وای انکه نبرده ذرّه ای سود...

 

اعظم شادکام

 

نوشته شده توسط در سه شنبه 9 مهر1387 ساعت | لینک ثابت

 

چشم است کنار ابروان ، خوش...

 

لب با شکر شکر زبان ، خوش...

 

ورنه نه به چشم و نی لبان لطف

 

ان همره این و این به ان خوش...

 

*******************************

 

بهار عاشقان ، فصل خزان است...

 

ز رنگ و روی عاشق این عیان است...

 

دمی در چهرهء عاشق نظر کن

 

عیانی را چه حاجت بر بیان است...

 

*******************************

 

گر بگویندم میانداری کنم...

 

بهر مردم اندکی کاری کنم...

 

ارزویم باشد این تا جای غم

 

خنده را بر هر لبی جاری کنم...

 

*******************************

 

چنان عذاب میکشم از حرف جاهلان...

 

که خدا داند از غم این حالـــــت نهان...

 

چنان فشرده ام این غصـــــه در درون

 

که از این صورت خندان نمیشود عیان...

 

اعظم شادکام

 

نوشته شده توسط در یکشنبه 7 مهر1387 ساعت | لینک ثابت

 

گذشت عمر و در این دنــیا چه کردیم...

 

همین خواب و خوراک و پرسه کردیم...

 

نه نامی ، نه نشــــــانی ، کار خـــــیری

 

فقط روح و روان را بــــــرده کردیم...

 

 

**************************

**************************

 

 

نیمه شــــبها تا جــــنون در میزند...

 

عقل میگردد برون پــــــــر میزند...

 

مستی از ره میرسد در کاســـه سر

 

عشق را چون بادهء تَــــــر میزند... 

 

 

 **************************

************************** 

 

 

چه میچرخد به اســــانی زبان ها...

 

چه میجنبد به هر حرفی دهـان ها...

 

چه راحت با اشـــــارتهای ابــــرو

 

رها صد تیر طعــــنه از کمان ها...

 

 

 **************************

 **************************

 

 

سه تارم کـــوک کردم تا نوازد...

 

صدایش روح و جانـم را گدازد...

 

میان پنجـــــه ام با تـــــــار قلبم

 

پلی از جــنس احســـاسم بسازد...

 

 

**************************

************************** 

 

 

خلقت ادم ز گِــل باشد به راز...

 

یعنی ای ادم به سختی ها بساز...

 

تا به سر ناید لگــــد بر کاه و گِل

 

روی فرق بام ننشـــــیند به ناز...

 

 

اعظم شادکام 

 

 

نوشته شده توسط در پنجشنبه 28 شهریور1387 ساعت | لینک ثابت

 

یا بحق رو یا حقیقـــــــت پو مباش...

 

بی شریعت پس طریقت جو مباش...

 

گر که الگــــــویی به جمعی بیشمار

 

یا عمل کن یا نصیـــحت گـــو مباش...

 

+++++++++++++++++++++++++++++++

 

روزی حق تعــــالی ، شـــــاه و گــدا ندارد...

 

مــــــن یا تــــــویی ندارد ، ما و شــما ندارد...

 

رب میدهد به هر تن ، مقدار و قسمتش را

 

در دست کردگار است ، چون و چــرا ندارد...

 

+++++++++++++++++++++++++++++++

 

قفل بر درب دهانم میزنم بیهوده نجوا میکند...

 

چشـــم پرخونم مرا رســــوای دنــــیا میکند...

 

دیده میبندم که در عمقش نبینند رنگ غــــم

 

اشک از چشمم برون میل تماشـا میکـــند...

 

+++++++++++++++++++++++++++++++

 

هر که در همســـــــایگی دارد فقیر...

 

یا یتیمی در غم و اشکــــی اسیر...

 

ذره ای این روز و شــــــب یاری کند

 

با طعامی سازدش هر وعده سیر...

 

+++++++++++++++++++++++++++++++

 

گه دهـــــان بندیم از اب و غــــــذا...

 

گه ز حرف و صــــوت و امثال و کذا...

 

در عمل اما بســــــی دل بشکنیم

 

اینچنین لب بستنی ، خوردن سزا...

 

 

اعظم شادکام

 

نوشته شده توسط در شنبه 23 شهریور1387 ساعت | لینک ثابت

هوای گرگ و میش هر سحرگاه...

 

سکوت و اشک گرم و نفحه و اه...

 

خنک حال و هـــوایی در دم صبح

 

شباهنگی که خواند گاه و بیگاه...

 

؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟

 

تا توانی با خـــــدا یکــــــرنگ باش...

 

بهتر از ان چون هوا بیـــــرنگ باش...

 

نور او را منعکـــس کن در دلــــــت

 

روز حتی این چنین شبرنگ باش...

 

؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟

 

به هسته مثبتم از  بن بنامید...

 

به شور و شر الکترون بنامید...

 

چنان پر گشته ام از فکر مثبت

 

مجازید ار مرا کاتیون بنامید...

 

؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟

 

نقاش اگر بودم دهی ابـــــاد میکشیدم...

 

اهل دیارش را خوش و دلشاد میکشیدم...

 

در سبزه زارانی پر از پروانــــــــــه و گل

 

غزالی را دوان چـــــــــون باد میکشیدم...

 

؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟

 

گهی در کوچه می پیچد ندایی از سر مستی...

 

گهی پر میکند اسما ، چنان غوغای سرمستی...

 

تهی باشد اگر دخلت ولی با فعل نیکویت

 

کنار کعبه در حجی اگر در خانه بنشستی...

 

اعظم شادکام

 

 

 

نوشته شده توسط در چهارشنبه 6 شهریور1387 ساعت | لینک ثابت

 

خدا اگه بُود از جــــان هر فــرد...

 

برون و ظاهر و پنـهان هر فرد...

 

خدا ظاهر نبیند در قضــــــاوت

 

نگاهش باشد و ایمان هر فرد...

 

""""""""""""""""""""""""""

 

نبوده گر چه این دنیا به کامم...

 

ولی ان را به نام بد ننـــــامم...

 

که هرگز طالب دنیـــــا نبودم

 

نبوده فکر ثروت یا زمـــامم...

 

 

""""""""""""""""""""""""""

 

سرخی رویم نه از روی خوشی است...

 

نی ز سیلی باشد و نی ناخوشی است...

 

التــــــهاب رویم از صهـــــبا و مـــــی

 

جام معــــــنا و شراب مدهشی است...

 

 

""""""""""""""""""""""""""

 

رب چو قــــصد خلقــــت ادم نمــــود...

 

خــــاک ان را با محبـــــت نم نمود...

 

قلب را در سیـــــنه زین گِـــــل افرید

 

عشق این سان جلوه در عالم نمود...

 

 

""""""""""""""""""""""""""

 

دیده ای در قلــــب تیـــــری میکشند...

 

اهویی در چنـــگ شیــــری میکـشند...

 

این نمادی شاید از عاشق کشی است

 

گه به پای حور ، پیــری میکشند...

 

 

اعظم شادکام

 

 

نوشته شده توسط در شنبه 2 شهریور1387 ساعت | لینک ثابت

 

همدم ادم هر انچه جوید است...

 

ختم راهش هر چه را می پوید است...

 

دوزخ و جنت ندانم چون مرا

 

حال اولی ان چه یارم گوید است...

 

....................................

 

مستم و میخوارگی کارم بــــــُود...

 

ساغر و می در کف و یارم بـُـود...

 

مست بی ازارم و بی های و هوی

 

هر چه هشیار است بر ازارم بُود...

 

....................................

 

دیده ای گچ را به دیـــوار سپـــــید؟

 

سهل و اسان خش بر ان اید پدید؟

 

قلبت ار خواهی نگردد خط خـــطی

 

با محبت کن خشــش را ناپـــدید...

 

....................................

 

گـاه ادم ها عجیـــب اند و غریــــب...

 

گاه بی رنگ اند و گاهی پر فریـــب...

 

لیک هرگز بد نبــــــیند در جـــــهان

 

هر که در خوی و عمل باشد نجیب...

 

....................................

 

گه به لبخندی ببینی عــــــــشق را...

 

گه به چشمان غمینی عشــــق را...

 

گه به اشک و گه به اه و گه به درد

 

گه به اوای حزینی عشـــــق را...

 

 
اعظم شادکام

 

نوشته شده توسط در شنبه 2 شهریور1387 ساعت | لینک ثابت

 

سری از شوق و شور اکنـده دارم...

 

 

دلی شاد و لبی پرخنـــده دارم...

 

 

دو خصــلت دارم و اگاهم از ان

 

 

چو موم و گه سری  یکدنده دارم...

 

 

٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪

 

 

مرا از ابتدای شــــب بجویید...

 

 

میان اشک و اه و تــب بجویید...

 

 

نه در حال سکـــوت و بی زبانی

 

 

به شعر و شور و شر بر لب بجویید...

 

 

٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪

 

 

عجیب است این همه ادم به دنیا...

 

 

ولی انسان بنــــدرت هست پیدا...

 

 

تفاوت باشــــدش انســان و ادم

 

 

که انســـــان باشد از ادم معلا...

 

 

٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪

 

 

ز مستی گفتم و میخانه لرزید...

 

 

ز می گفتم لب پیـمانه لرزید...

 

 

ز احوال دل دیـــوانه گفتم

 

 

پی کاشانهء فرزانــه لرزید...

 

 

٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪

 

 

چه داند بی خبر از خندهء عشق...

 

 

ز نور روشن و تابنـــدهء عشق...

 

 

نگردی تا که عاشق ، کی بفهمی

 

 

غزلهایی چنان اکنـــدهء عشق...

 

 

٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪

 

 

اگر روزی به حال و شور مستی...

 

 

درون قلــب مهــرویی نشستی...

 

 

به هشیاری چو پا بیرون نهادی

 

 

 بدان قلبی به نامردی شکستی...

 

 

٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪

 

 

بزن جارو به کنـــج خانهء دل...

 

 

بکن پاک از درون کاشانهء دل...

 

 

محقر گر بُوَد باکت نبــــاشد

 

 

به پا کن مجلس شاهانهء دل...

 

 

اعظم شادکام

 

نوشته شده توسط در جمعه 1 شهریور1387 ساعت | لینک ثابت

 

چه میداند تنی ایا ، که غم منــــــــزل کجا دارد...

گهی در قلب انسان جا ، گهی در خانه ها دارد...

گمانم بی خبر بوده  ، ز رنج بی حد انســـــــان

همان فردی که میگفته ، عجب صبری خدا دارد...

.......................................................

 

عجب جایی بود این مامن عشق...

 

به انی سوزد از غم خرمن عشق...

 

به بارانی کند گل ، ظــــــــــرف انی

 

شود سرسبز و زیبا گلشن عشق...

 

.......................................................

 

تیشه در دستی ولی ، فرهاد نه...

 

هی خرابم میکنی ، ابــــــــاد نه...

 

شعر شیرین گفتمت ، گفتی بگو

 

گفتی اندر چشممی ، در یاد نه...

 

.......................................................

 

مثل هر شب شب نشینم تا سحر...

 

مستم و در کوچه هایم در گــــــذر...

 

می پــــــرد شــــعرم ز دیوار قلـــــوب

 

میگذارد پا به دلــــــها بی خـــــبر...

 

اعظم شادکام

 

 

 

 

نوشته شده توسط در چهارشنبه 30 مرداد1387 ساعت | لینک ثابت

 

گذرگاهی میان شور و مستـــــی است...

 

که در ان ، معنی مجموع هستی است...

 

میان این گذرگه جای عشـــــق است

 

مسیرش پر فراز و برز و پستی است...

 

.........................................

 

 

غم را به کنار دل سرشتن خوشـتر...

 

در جوهر خون ، قلم نهشتن خوشتر...

 

در بین خطوط پر نقش و غریـــــب

 

با خط شکسته ، دل نوشتن خوشتر...

 

.........................................

 

 

گذاری پا اگر بر درگه عشـــق...

 

کلافی پیچ پیچ است این ره عشق...

 

اگر تاب و تحمل در دلت نیست

 

نه عاشق شو نه یار و همره عشق...

 

 

اعظم شادکام

 

 

 

 

نوشته شده توسط در سه شنبه 29 مرداد1387 ساعت | لینک ثابت

 

شبی تار است و یارم این سه تاره...

 

سه تار و شام تار بی ستاره...

 

سه تارم صد صدا دارد به صوتش

 

هزاری از هزاران در هزاره...

.....................................

مرا از مسجد و میخانه راندند...

 

مرا فرزانه ای دیوانه خواندند...

 

نفهمیدند حرفم را به عالم

 

از اینرو پای در بندم کشاندند...

اعظم شادکام

 

نوشته شده توسط در دوشنبه 28 مرداد1387 ساعت | لینک ثابت

 

ساقیا ! پر کن دل ساغر ز می...

 

خواهم از ان جرعه های پی به پی...

 

تا سحر وقتی نمانده ، می بریز

 

تا که بازم در دهد فرصت به کی...

 

.......................................

 

از ازل ، بیدار شب من بوده ام...

 

در تب و بیمار شب من بوده ام...

 

نیمه شبها گر چه بزم صحبت است

 

شاعر اشعار شب من بوده ام...

 

.......................................

 

عشق را یار جنون اورده اند...

 

باعث هر قلب خون اورده اند...

 

وصف معشوقان صنم خواندند و گه

 

سین و با میم و به نون اورده اند...

 

.......................................

 

در عجب ماندم ز احکام جهان...

 

این کند جرم و مجازاتش بر ان...

 

دیده بیند ، دل پسندد ، عاقبت

 

عشق مجرم میشود در این میان...

 

.......................................

 

خوب میدانی که در یادی هنوز...

 

در دلم سبزی و ابادی هنوز...

 

گر چه در بین تمام ظالمان

 

در ستمکاری تو استادی هنوز...

 

اعظم شادکام

 

نوشته شده توسط در شنبه 26 مرداد1387 ساعت | لینک ثابت

 

انگار شام عشاق ، هرگز سحر ندارد...

 

اه و فغان و ناله ، گویی اثــــــر ندارد...

 

روزی شکایتی بود ،در حنجر نیستان

 

نی های کاغذی هم ،نایی دگر ندارد...

 

٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪

 

نبوده گر چه از من بی گنــــــــه تر...

 

نگردم زین که هستم سر به ره تر...

 

گدایـــــم گر به درگــــــاه خــــــداوند

 

نبینــــــی از دل مـــن پادشـــه تر...

 

٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪

 

میگفت چه شد عزیز گشتی...

 

غوره نشده مویــــــز گشتی...

 

بی یاری ذرّه بین و شیـــشه

 

یکباره درشــت ز ریز گشتی...

 

٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪

 

میــــــروم امــــا مخوانم بی وفـــــا...

 

چون نشستم پا به پایت لحظه ها...

 

صبــــــــر ایوبی ندارم ، خســـته ام

 

میســـپارم سرنوشتـــــم بر خدا...

 

٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪

 

چه شد مستان کجا خوابند امشب...

 

که خاموش و نمی تابنـــــــد امشب...

 

گمانم می نخـــــــورده تـــــوبه کردند

 

به جای مـــــی پی اب اند امشب...

 

٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪

 

خفتگان از دلمان بی خبــــــرند...

 

خفته از شب همگی تا سحرند...

 

وصــف بیــــــــداری ما را چه نیاز

 

پیش انان که ز ما خسـته ترند...

 

٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪

 

ز من یا تو بگویم ،ما بنــــــالد...

 

شما یا او به صد اوا بنـــــــالد...

 

ز دیگر گفتنم هر کس به فریاد

 

ز خود گویم اگر، دنــــیا بنالد...

 

اعظم شادکام

 

نوشته شده توسط در پنجشنبه 24 مرداد1387 ساعت | لینک ثابت